رَضِينا « 1 » . ما خاندانى هستيم كه از خدا مىخواهيم و او به ما عطا مىفرمايد ، پس هرگاه براى ما آن چيزى بخواهد كه خوش نداريم ولى او دوست دارد ، ما به آن خشنود و راضى خواهيم بود . علاء بن كامل مىگويد : در محضر حضرت امام صادق عليه السلام نشسته بودم كه زنى از خانهء حضرت شيون نمود ، امام برخاست و سپس نشست و كلمهء استرجاع - إنّا للّه و إنّا إليه راجعون - بر زبان جارى ساخت و به سخن خود باز گشت تا آن را به پايان برد و سپس فرمود : إنَّا لَنُحِبُّ أن نُعَافَى فِى أنفُسِنَا وَأولَادِنَا وَأموَالِنَا ، فَإذَا وَقَعَ القَضَاءُ ، فَلَيسَ لَنَا أَنْ نُحِبَّ مَا لَمْ يُحِبَّ اللّهُ لَنَا « 2 » . ما سلامت همه جانبه را در جان و مال و فرزندانمان دوست داريم ، ولى آنگاه كه قضاى الهى درآيد ديگر آنچه را خدا براى ما دوست ندارد ، دوست نخواهيم داشت . حضرت امام باقر عليه السلام مىفرمايد : نَدْعوا اللّهَ فِيما نُحِبُّ ، فَإذا وَقَعَ الَّذى نَكْرَهُ لَمْ نُخالِفِ اللّهَ عَزّ وَجلَّ فِيما أحَبَّ « 3 » . خدا را در آنچه دوست داريم به ما عنايت شود مىخوانيم و اگر بر ما آن افتد كه دوست نداريم ، در آنچه خدا براى ما خواسته به مخالفت برنمىخيزيم .

--> ( 1 ) - مقتل الحسين خوارزمى : 1 / 147 . ( 2 ) - الكافى : 3 / 226 ، باب الصبر والجزع والإسترجاع ، حديث 13 ؛ وسائل الشيعة : 3 / 276 ، باب 85 ، حديث 3640 ؛ بحار الأنوار : 47 / 49 ، باب 4 ، حديث 78 . ( 3 ) - كشف الغمة : 2 / 150 ؛ حلية الأولياء : 3 / 187 .